Wat is afval?

Waste to Energy

Eenvoudig gezegd is “waste to energy” het proces waarbij een afvalstof (per definitie alles wat in een fabricage- of fabricageproces is geproduceerd) wordt benut en van een economische, van afval tot energiebron omgevormde grondstof wordt voorzien, die later kan worden hergebruikt of in een proces van inspectie, verwijdering en toepassing van andere technologieën die op het afvalverwijderingsproces van toepassing zijn, kan worden geplaatst.

Dus wat kan er gerecycleerd worden?

Het is een feit dat materialen die zijn gemaakt van materialen die als schroot worden beschouwd, niet beschikbaar zijn voor gebruik door anderen. Hoewel er maatregelen bestaan om schroot te recycleren als afval voor energieopwekking, bestaan er ook eisen om te verzekeren dat het schroot fysiek geschikt is voor het doel. Iemand kan bijvoorbeeld niet de nodige actie ondernemen om een auto te recupereren die langs de kant van een snelweg tegen een boom is gebotst. Idealiter identificeert een systeem voor het beheer van vaste afvalstoffen het type voertuig en de schrootwaarde ervan, zodat een dergelijke tragedie zich niet voordoet.

Evenzo is het niet mogelijk bruikbare materialen terug te winnen uit een vermolmd voertuig dat als vuilnisvoertuig wordt gebruikt, omdat het fijne poeder dat ontstaat uit het mengsel van de schrootdelen zo fijn is dat het in feite onmogelijk is het bruikbare metaal uit het schroot te halen. Met het oog op de recycleerbaarheid van vuilnisauto’s is het echter noodzakelijk het voertuig te identificeren zodra het is ingedeeld als totaal voertuig, de schrootwaarde ervan en de totale hoeveelheid schroot die uit het voertuig is gehaald. Dit gebeurt hetzij door het karkas vooraf te noteren, hetzij door een overeengekomen controleactie, bijvoorbeeld het A/B-testprogramma.

Hoe zit het met biologische producten?

Het A/B-testprogramma is ook van toepassing op organisch materiaal dat wordt teruggewonnen uit maaltijden en ander organisch materiaal dat hoofdzakelijk bestaat uit grond, rotsen, enzovoort, en op dieren en de nalatenschap van dieren.

Over het algemeen is de A/B-test de kwantitatieve techniek die wordt gebruikt om gegevensanalyses uit te voeren op combinaties van meststoffen, stenen en grond. Het wordt toegepast door wetenschappers en ingenieurs en kost hooguit ongeveer 5$. Men kan bijna alle voedingsstoffen en anorganische verbindingen recupereren door uitstekende data-analysemethodes toe te passen en een kostrecuperatiegraad van 95% te bereiken voor bijna elk mengsel van elementen. Het teruggewonnen rots- en grondmengsel moet ook eerst worden getest op de kosten van de selectie van de meest geschikte terugwinbare verbindingen en op het risiconiveau.

Ontwikkelde landen investeren meestal in deze monsternemers en testen ze in zeer uiteenlopende omstandigheden om dure reductiekosten te vermijden. Deze apparaten worden op laboratoriumniveau gebruikt om de organische en in zeer verdunde of zelfs zuivere vorm te identificeren.

Een zeer belangrijk punt om hier op te merken is dat de A/B-tests, in in de huidige simulaties, de uitvoerder niet uitsluitend vertrouwt op de jaracle-testmethode die al lang in de markt wordt toegepast. Er worden ook andere vulproeven toegepast. Het resultaat van de analyse wordt vervolgens verspreid door middel van informatieve nota’s, zodat de gegevens die moeten worden getest en geverifieerd, kunnen worden ontvangen. Deze gegevensnotities bevatten ook de aanduiding van het resultaat zoals vitamine C, ammoniak, suikerkristal, bananenschillen, meel, compost, of myceliumgroei. Ook de methode die wordt gebruikt om de identiteit, samenstelling en eigenschappen van de verbindingen te bepalen, wordt vermeld.

Lees meer

Consultant